نام کاربری:    رمز عبور:








سوره ­ها و آیات متعددی از قرآن کریم به اهل بیت عصمت و طهارت(ع) خاصه امام حسین(ع) تفسیر و تأویل شده و از ایشان به عنوان: وجه الله، اولی الامر، عروه الوثقی، صراط المستقیم، حدود الله، آیات، بینات، وارثان کتاب الله و قطب و محور قرآن یاد شده است. 

در این میان، یکی از مهم­ترین سوره ­هایی که به پیشوای عزت و آزادگی و قافله­ سالار ایثار و جوانمردی، حسین بن علی(ع) از باب مصداق، تطبیق داده شده، سوره مبارکه فجر است؛ سوره ای که همچون بسیاری دیگر از سوره­ های مکی شامل آیاتی کوتاه، پرطنین و توأم با انذارهای تکان دهنده است و دارای مضامینی نظیر: تهدید جباران به عذاب الهی، امتحان و آزمایش انسان، مسئله معاد و سرنوشت مجرمان و کافران، و پاداش عظیم مؤمنانی که صاحب نفوس مطمئنه­ اند، می ­باشد. 


صادق آل عصمت(ع) در باره این سوره می ­فرماید: «سوره فجر را در هر نماز واجب و مستحب بخوانید که سوره حسین بن علی(ع) است و به آن رغبت نشان دهید! خداوند شما را در رحمت خود قرار دهد!»(1)

نکته لطیفی که در نامیده شدن سوره فجر به سوره امام حسین(ع) وجود دارد، این است که در واقع نهضت عظیم آن مظهر شهامت و فتوت، طلوع فجری از جهاد و شهادت در ظلمت جور و ستم بنی امیه بود؛ نهضت مقدسی که چون فجر صبحگاهی، موجب بیداری از خواب غفلت، و تلاش و حرکت مردم در تمامی ادوار تاریخ گردید و نیرو و حرارتی مضاعف و روح و جانی تازه در کالبد اسلام دمید؛ فجری آسمانی که در فروغ عالمگیر آن، نفس مطمئنه سید الشهداء(ع) به همراه خویشان و یاران با وفایش عاشقانه و راضی و مرضی با خطاب «ارجعی» در خلعت زیبنده «عبادی» به سوی بهشت قرب الهی در ملأ اعلی پر گشود.

علاوه بر مطالب فوق، دو فراز از این سوره نیز به واقعه عاشورا و یگانه پرچمدار آن تفسیر و تأویل شده است: ا. آیه «و لیال عشر؛ و قسم به شب های دهگانه» که در ابتدای سوره ذکر شده و به شب های دهگانه اول ماه محرم تأویل گردیده است؛ 2. آیات انتهایی سوره نیز به آن حضرت تفسیر شده؛ آنجا که می­ فرماید: «یا ایتها النفس المطمئنه* ارجعی الی ربک راضیه مرضیه* فادخلی فی عبادی* و ادخلی جنتی؛ ای نفس مطمئنه! خشنود و خداپسند به سوی پروردگارت  بازگرد و در شمار بندگان من درآی و به بهشت من داخل شو!» چنان ­که امام صادق(ع) در این باره فرمود: «فهو ذو النفس المطمئنه الراضیه المرضیه و اصحابه من آل محمد هم الراضون عن الله یوم القیامه و هو راض عنهم؛(2) پس امام حسین(ع) صاحب نفس مطمئنه و راضی و مرضی بود و اصحاب او از خاندان محمد(ص) نیز راضی از خدا در روز قیامت هستند و خدا از آنان راضی است.»

نفس مطمئنه، نفسی است که در سایه ایمان و یاد پروردگار، به آرامش و اطمینان رسیده و خود را تسلیم خواست ربوبی نموده؛ از این رو،  مطمئنه بودن وجود آسمانی حسین بن علی(ع) بیانگر نهایت یقین آن حضرت به طریقی است که در مسیر عبودیت خویش برگزیده و با رضا و تسلیم کامل از همه هستی خود و عزیزانش برای کسب رضایت معبود و معشوق ازلی گذشته است.

بدین ترتیب، قیام حسینی نه تنها طلیعه ­ای از نور رحمانی در گستره تاریخ ظلمانی بشر است، بلکه معنابخش هویت انسانی و عالی ­ترین اسوه کمالی است که مؤمنان راستین را در اقبال و ادبار دنیا و در طوفان حوادث و بلایا به آرامش و اطمینان برخاسته از یقین کامل دعوت می­ کند و به سوی پروردگار مالک و مربی فرا می­ خواند تا مزین به تاج کرامت «عبادی» به لباس زیبنده بندگی افتخار یابند و در سلک خاصان درگاه «جنتی» او جای گیرند.

 

پی ­نوشت‌ها:

1. بحار الانوار، ج 24، ص 93، ح 6.

2. همان.

نویسنده: مهدی رضوانی ­پور

(چاپ شده در ماهنامه تجلی، ش 39، دی 1386، ص 7)

 



بازگشت ...




مرتبط باموضوع :

 فاطمه(س) سرّ خفا  [ سه شنبه، 10 اسفند ماه، 1395 ] 402 مشاهده
 معیار بهره‌مندی از کتاب  [ دوشنبه، 27 فروردين ماه، 1397 ] 26 مشاهده
 فاطمه(س) سرّ خفا  [ چهارشنبه، 3 دي ماه، 1393 ] 2191 مشاهده
 رساله کمیلیه  [ شنبه، 14 فروردين ماه، 1395 ] 1531 مشاهده
 جلوه شكر در دعاي عرفه  [ سه شنبه، 13 مهر ماه، 1395 ] 428 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]