نام کاربری:    رمز عبور:






             «شب دلگیر»


به مناسبت عروج ملکوتی استاد عزیزم:

«شب دلگیر»

دلم از آتش دوریِ رخ یار بسوخت

جگرم از سفر و هجرت غمخوار بسوخت

قمرم رفت به معراج سپهر احدی

به رهش، دایره و نقطه و پرگار بسوخت

همۀ عمر چنان شمع حقیقت بگداخت

ز سر شعله آن، خرقۀ پندار بسوخت

شب قدری بشد از محفل ابرار خدا

ز فراقش همۀ دیدۀ عیّار بسوخت

به برَم زلف نگار آمد و دل با خود بُرد

به تماشای قمر، مردم دیدار بسوخت

شب دلگیر مرا با مِی او شاد کنید

ز غروبش پر و بال از غم دلدار بسوخت

به بشیرش چو شقایق ز نظر داغ نهاد

تا که از رهگذر او، همه اغیار بسوخت

 (مهدی رضوانی پور)




بازگشت ...




مرتبط باموضوع :

 معیار بهره‌مندی از کتاب  [ دوشنبه، 27 فروردين ماه، 1397 ] 63 مشاهده
 جلوه شكر در دعاي عرفه  [ سه شنبه، 13 مهر ماه، 1395 ] 473 مشاهده
 فاطمه(س) سرّ خفا  [ سه شنبه، 10 اسفند ماه، 1395 ] 459 مشاهده
 چهلمین روز عروج ملکوتی  [ سه شنبه، 4 دي ماه، 1397 ] 11 مشاهده
 فاطمه(س) سرّ خفا  [ چهارشنبه، 3 دي ماه، 1393 ] 2314 مشاهده

 
نام شما: [ کاربر جدید ]

نام شما (ضروری): 
ایمیل شما (ضروری): 
نظر:
کد امنیتی
کد امنیتی

  [ بازگشت ]