تاریخ : دوشنبه، 3 دي ماه، 1397
موضوع : صفحه اصلي

«شب دلگیر»

به مناسبت عروج ملکوتی استاد عزیزم:

«شب دلگیر»

دلم از آتش دوریِ رخ یار بسوخت

جگرم از سفر و هجرت غمخوار بسوخت

قمرم رفت به معراج سپهر احدی

به رهش، دایره و نقطه و پرگار بسوخت

همۀ عمر چنان شمع حقیقت بگداخت

ز سر شعله آن، خرقۀ پندار بسوخت

شب قدری بشد از محفل ابرار خدا

ز فراقش همۀ دیدۀ عیّار بسوخت

به برَم زلف نگار آمد و دل با خود بُرد

به تماشای قمر، مردم دیدار بسوخت

شب دلگیر مرا با مِی او شاد کنید

ز غروبش پر و بال از غم دلدار بسوخت

به بشیرش چو شقایق ز نظر داغ نهاد

تا که از رهگذر او، همه اغیار بسوخت

 (مهدی رضوانی پور)




خرم آن روز کز این منزل ویران بروم,راحت جان طلبم و از پی جانان بروم,قلم.زلف پریشان,تن بیمار,دل بی طاقت,خرامان,ملک سلیمان,دیده گریان,تازیان,غم,خورشید درخشان,پارسایان,ور چو حافظ زبیابان نبرم ره بیرون,همره کوکبه آصف دوران بروم,

منبع این مقاله : :ندای بشیر
آدرس این مطلب : http://nedayebashir.com/980/«شب-دلگیر»/